بیشتر ما میدانیم که تلفنها کامپیوترهای کوچکی هستند، اما اینطور به آنها فکر نمیکنیم. نکته این است که یک تلفن هوشمند تقریباً میتواند هر کاری را که یک لپتاپ انجام میدهد انجام دهد – بنابراین استفاده از آنها برای کارهای مشابه منطقی است.
ما باید نحوه صحبت خود را در مورد تلفنها تغییر دهیم
ما از وظایف خاصی به عنوان وظایف رایانه شخصی و برخی دیگر به عنوان وظایف تلفن صحبت میکنیم. به نظر میرسد که در زمان گیر افتادهایم و قادر به تغییر نحوه تفکر خود در مورد فناوریای که با آن بزرگ شدهایم، نیستیم. تلفنها میتوانند تماس برقرار کنند و سرگرمیهای بیپایانی را فراهم کنند، اما کار؟ این برای رایانههای شخصی است.
این واقعیت نحوه استفاده میلیونها نفر از ما از تلفنهایمان را نادیده میگیرد. در بسیاری از نقاط جهان، تلفن هوشمند تنها نوع رایانهای است که یک خانواده دارد. حتی در مناطقی که رایانههای شخصی رایج هستند، حقیقت استفاده از تلفنهای هوشمند در معرض دید پنهان است.
مطلب مرتبط:
برنامههای نوع دسکتاپ میلیونها دانلود دریافت میکنند
به عنوان یک نویسنده، من در فروشگاه Play انواع برنامههای سیمکشی را جستجو کردهام. JotterPad، Writer Journal و Lite Writer فقط چند نمونه از این نرمافزارها هستند. من این کلمات را با Obsidian مینویسم.
این واقعیت که گزینههای بسیار زیادی وجود دارد که هر کدام هزاران و گاهی میلیونها دانلود دارند، نشان میدهد که بسیاری از مردم با تلفنهای خود مینویسند. فرض بر این است که نوشتن چیزی است که به صفحهکلید نیاز دارد و در رایانه شخصی بهتر است. آیا برخی افراد برای استفاده از این برنامهها، صفحهکلید بلوتوث را به تلفن خود جفت میکنند؟ بدون شک، اما میتوانید شرط ببندید که اکثر مردم بیشتر اوقات از آنها اینگونه استفاده نمیکنند.
به جستجو ادامه دهید، و میتوانید مجموعههای کامل آفیس، ویرایشگرهای عکس و ویرایشگرهای ویدیو را پیدا کنید. همه اینها وظایف دسکتاپ محسوب میشوند، و با این حال، این برنامهها میلیونها دانلود را به خود اختصاص دادهاند. مردم به وضوح از تلفنهای خود برای خلق استفاده میکنند. برخی از این دانلودها برای تبلتها هستند، اما اندازه بازار تبلتهای اندروید نشان میدهد که اکثر آنها اینطور نیستند.
قدرت پردازش دیگر محدودیت نیست
ما میتوانیم برنامههای قدرتمندتری داشته باشیم، تا حدی به این دلیل که تلفنهای قدرتمندتری داریم. تلفن فعلی من، با پردازنده Snapdragon 8 Gen 3، از چندین لپتاپ اخیر من قدرتمندتر است. به اندازه کافی قدرتمند است که به راحتی یک مانیتور خارجی را مدیریت کند.
حتی اگر یک گوشی اقتصادی همراهتان باشد، احتمال زیادی وجود دارد که تجربه بهتری نسبت به یک کامپیوتر اقتصادی ارائه دهد.
پردازندههای گرافیکی دسکتاپ به طرز سرسامآوری گران هستند. بسیاری از ما میتوانیم از پردازنده گرافیکی موبایل در گوشیهایمان، رندر ویدیو سریعتری نسبت به گرافیک یکپارچه لپتاپمان داشته باشیم. این امر به ویژه در صورتی صادق است که کامپیوتر اصلی ما یک کرومبوک باشد. گوشی من در رندر کردن تصاویر کوچک و پیمایش در گالری عکسهایم بسیار سریعتر از لپتاپهایم است.
بسیاری از افرادی که اخبار فناوری را پوشش میدهند یا مشتاقانه آن را دنبال میکنند، کامپیوترهای رومیزی و لپتاپهای قدرتمندی در کلاس دسکتاپ دارند که تلفنها هنوز نمیتوانند با آنها رقابت کنند، اما این خیلی فراتر از جریان اصلی است. اکثر مردم به سادگی این نوع قدرت پردازش را در خانه ندارند. چیزی که ما داریم، تلفنهای ما اغلب میتوانند از آن بهتر عمل کنند.
رابط کاربری اندروید بیشتر شبیه دسکتاپ میشود
وقتی اندروید را به یک صفحه بزرگتر گسترش میدهید، به طور فزایندهای شبیه یک کامپیوتر رومیزی میشود. تلفنها و تبلتهای تاشو دارای نوار وظیفه و داک هستند. آنها دارای مدیر فایل و برنامههای دیگری هستند که بیشتر شبیه همتایان کامپیوتر شخصی خود هستند. ما همچنین میتوانیم برنامهها را در پنجرههای شناور کوچک کنیم، آنها را جابجا کنیم و اندازه آنها را تغییر دهیم، گویی از یک دستگاه ویندوز یا مک استفاده میکنیم.
دستگاههای اندرویدی بیشتری حتی به صراحت در حال تبدیل شدن به رایانههای شخصی هستند. گوشیهای گلکسی پریمیوم مدتهاست که با حالت دسکتاپ به نام Samsung DeX عرضه میشوند که وقتی گوشی خود را به یک نمایشگر خارجی وصل میکنید، ظاهر میشود. این میتواند یک مانیتور، تلویزیون یا حتی عینک واقعیت افزوده باشد! موتورولا ویژگی مشابهی به نام Smart Connect دارد. گوگل اکنون در حال کار بر روی ایجاد حالت دسکتاپ به طور مستقیم در اندروید است.
تلفنها، رایانههای شخصی هستند که جامعه از ما انتظار دارد
زمانی که من در دبیرستان بودم، به تدریج انتظار میرفت که مردم در خانه یک رایانه رومیزی داشته باشند. معلمان فرض میکردند که میتوانیم اطلاعات را جستجو کنیم، مقالات را تایپ کنیم و چاپ کنیم.
اکنون انتظار این است که ما یک تلفن داشته باشیم. فرض بر این است که میتوانیم برنامهها را دانلود کنیم، ناوبری را فعال کنیم، کدهای QR را اسکن کنیم و پرداختهای موبایلی انجام دهیم. دنیا کمتر بر اساس این فرض تنظیم شده است که ما یک لپتاپ داریم و اکنون بر اساس تلفن ساخته شده است. اگر فقط پول خرید یک لپتاپ را دارید، تلفن سرمایهگذاری ضروریتری است. اگر فقط لپتاپ را انتخاب میکنید، میتوانید یک مقاله روزنامه در مورد اینکه چقدر تازهکار هستید، بنویسید.
یک تلفن میتواند تمام کارهای ضروری را که ما برای یک رایانه شخصی معمولی نیاز داشتیم، انجام دهد. اگر تلفنی داشته باشید که به چیزی بزرگتر تبدیل شود، راحتتر است، اما حتی بدون آن، تنها چیزی که نیاز دارید لوازم جانبی مناسب است.
در چه نوع فرم فاکتوری بهتر کار میکنید؟ برای یک تجربه دسکتاپ، میتوانید یک کامپیوتر رومیزی بخرید، یا میتوانید کامپیوتر جیبی خود را روی یک داک متصل به مانیتور قرار دهید. به جای لپتاپ، یک لپتاپ بیسیم ممکن است تمام چیزی باشد که نیاز دارید. یک کامپیوتر جیبی تاشو میتواند یک تبلت به اندازه کافی بزرگ باشد تا کاری را که میخواهید انجام دهد. اکنون روشهای زیادی برای ساخت یک کامپیوتر شخصی وجود دارد. یک کامپیوتر شخصی سنتی تنها یکی از آنهاست.
